JURY

Jury

Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Muzyczną w Łodzi (instrumentalistyka – klasa altówki oraz wydział teorii, kompozycji i dyrygentury, dyplom z wyróżnieniem). W 1972 r. otrzymał stypendium Rządu Włoskiego i kształcił się we Włoszech pod kierunkiem dyrygenta Franco Ferrary. W latach 1975–76 odbył studia aspiranckie w Konserwatorium Leningradzkim im. Mikołaja Rimskiego-Korsakowa w klasie prof. Arwida Jansonsa. Od 1976 r., po powrocie do kraju, wykładał jako docent kontraktowy w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Gdańsku. W latach 1991–2007 był profesorem nadzwyczajnym Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, w której powołał klasę dyrygentury symfonicznej i operowej przy Wydziale Teorii, Kompozycji i Dyrygentury. Założył także i kierował Podyplomowymi Studiami dla Dyrygentów Orkiestr Dętych. W 1992 r. ukończył Podyplomowe Studium Kształcenia Menedżerów przy Uniwersytecie Gdańskim. W październiku 2010 roku otrzymał nominację profesora sztuk muzycznych. Od października 2013 roku współpracuje z Wydziałem Wokalno-Aktorskim Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 2020 roku prowadzi również na tej uczelni klasę dyrygentury orkiestr dętych w ramach Podyplomowych Studiów Dyrygentury Orkiestr Dętych.

Jeszcze podczas studiów instrumentalnych podjął pracę w orkiestrze Państwowej Filharmonii w Łodzi. Od 1964 r. kierował chórem zawodowym Filharmonii Krakowskiej, gdzie przygotował chóry do nagrań płytowych Pasji wg św. Łukasza Krzysztofa Pendereckiego (wraz z Henrykiem Czyżem i Józefem Suwarą otrzymał w 1967 r. nagrodę Grand Prix du Disque). W latach 1970 – 1980 był Dyrektorem Artystycznym Filharmonii Olsztyńskiej. Od 1980 r. był kierownikiem muzycznym Warszawskiej Opery Kameralnej, w latach 1982 – 1984 zastępcą Dyrektora Naczelnego i Artystycznego Teatru Wielkiego w Warszawie, pracował równocześnie w Akademii Muzycznej w Warszawie prowadząc jej orkiestrę symfoniczną. W latach 1984–1993 był Dyrektorem Artystycznym Opery Bałtyckiej, a następnie Filharmonii Bałtyckiej. Od września 1994 do czerwca 1996 był Dyrektorem Artystycznym Opery Narodowej w Skopje (Macedonia). W latach 1997 – 1999 był konsultantem artystycznym Filharmonii w Koszalinie i w Olsztynie. Od września 2003 do grudnia 2007 roku ponownie był Kierownikiem Muzycznym Opery Bałtyckiej. W latach 2008 – 2011 pełnił funkcję Dyrektora Artystycznego Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii w Olsztynie. W październiku 2009 r. z jego inicjatywy powstał Chór Warmińsko-Mazurskiej Filharmonii im. Feliksa Nowowiejskiego w Olsztynie.

Dyrygował większością najbardziej znanych dzieł operowych, m.in. Giuseppe Verdiego (zrealizował niemal wszystkie jego opery, m.in. Ernani, Zbójcy, Don Carlos, Makbet, Rigoletto, Traviata, Aida, ponad 200 razy prowadził Nabucco), Giacoma Pucciniego (m.in. Siostra Angelica, Madame Butterfly, Cyganeria, Manon Lescaut, Turandot), Piotra Czajkowskiego (Eugeniusz Oniegin, Dama pikowa), Wolfganga Amadeusza Mozarta (Czarodziejski flet, Wesele Figara, Don Giovanni). Dyrygował także dziełami Richarda Straussa, Georga Friedricha Haendla. Realizował wielką muzykę symfoniczną (m.in. symfonie i koncerty Johannesa Brahmsa, Gustava Mahlera) i oratoryjną (m.in. Requiem Giuseppe Verdiego, Requiem Wolfganga Amadeusa Mozarta, Małą mszę uroczystą Gioacchina Rossiniego). Prowadził przedstawienia baletowe (m.in. Coppélia Léo Delibesa, Romeo i Julia Sergiusza Prokofiewa).

Występował na wszystkich ważniejszych scenach i estradach koncertowych Polski. W latach 1999 – 2000 odbył tournée europejskie z Orkiestrą i Baletem Teatru z St. Petersburga z którym nadal współpracuje. Współpracował także z Narodowym Akademickim Teatrem Wielkim Opery i Baletu w Mińsku, Państwowym Teatrem Opery i Baletu z Woroneża, Moscow Imperial Balett oraz Filharmonią i Operą Lwowską, gdzie w 2004 r. prowadził pierwsze po wojnie i pierwsze od ponad 100 lat wystawienie w języku polskim Strasznego dworu Stanisława Moniuszki). W roku 2010 zrealizował w Olsztynie projekt Symfonia Ulicy, zderzający muzykę symfoniczną z rapem. Dokonał wielu nagrań płytowych, a także dla potrzeb radia, telewizji i filmu.

Za swoje osiągnięcia artystyczne otrzymał wiele nagród i wyróżnień regionalnych, resortowych i państwowych, jest również laureatem wielu prestiżowych nagród i wyróżnień zagranicznych m.in.:

  • 1967: nagroda Grand Prix du Disque (wraz z Henrykiem Czyżem i Józefem Suwarą) za nagranie płytowe Pasji wg św. Łukasza Krzysztofa Pendereckiego;
  • 1986 i 1989: nagroda niemieckich krytyków muzycznych za najlepsze przedstawienie roku 1986 i 1989 wystawione i prezentowane w Niemczech (Traviata i Nabucco);
  • 1995: order Emira Kuwejtu;
  • 2001: Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania;
  • 2006: Odznaka Honorowa za Zasługi dla Województwa Warmińsko-Mazurskiego;
  • 2006: Medal Św. Jakuba, przyznawany przez Prezydenta Miasta Olsztyn, za upowszechnianie kultury muzycznej miasta Olsztyn;
  • 2007: Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”;
  • 2007: Nagroda Prezydenta Miasta Gdańsk (za wybitny wkład w krzewieniu kultury muzycznej na Pomorzu oraz okazji jubileuszu 35-lecia pracy artystycznej);
  • 2010: Nagroda muzyczna przyznawana przez Akademię Fonograficzną „Fryderyk” (za nagranie płyty Missa Pro Pace Feliksa Nowowiejskiego);
  • 2010: Medal Św. Jakuba, za wybitny wkład w promocję kultury (po raz drugi);
  • 2011: Kawalerski Krzyż Odrodzenia Polski.

Profesor zwyczajny – sztuk muzycznych, dyrygentura symfoniczno-operowa, kompozycja. Dziekan Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1986 prowadzi klasę dyrygentury na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie; Pełnił funkcję Kierownika Zakładu Wychowania Muzycznego i Literackiego Instytutu Pedagogiki na Wydziale Nauk Pedagogicznych w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie.

W 1992 roku otrzymał od Prezydenta RP tytuł naukowy profesora sztuk muzycznych; ekspert Państwowej Komisji Akredytacyjnej; juror międzynarodowych konkursów muzycznych; prowadzi międzynarodowe kursy mistrzowskie.

Studia w PWSM w Warszawie na Wydziałach: Instrumentalnym – skrzypce, dyplom 1972; Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki – dyrygentura symfoniczno-operowa, dyplom 1973; kompozycja – 1974; studia muzyczne zagraniczne: Szwajcaria, Węgry, ZSSR; 1982 – przewód artystyczny I stopnia  (obecnie doktorat sztuki) w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie; 1984 – przewód artystyczny II stopnia (obecnie habilitacja) w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. W latach 1972–1974 wykładowca PWSM w Warszawie; 1975–1980 – starszy wykładowca PWSM w Bydgoszczy; 1980–1986 – adiunkt, docent, dyrektor Instytutu Wychowania Muzycznego WSP w Zielonej Górze, 1996–2001 profesor zwyczajny AŚ w Kielcach.  1966–1979 nauczyciel w szkołach I i II stopnia.

Działalność zawodowa – dyrygencka i menadżerska: 1972–1974 – kierownik muzyczny i pierwszy dyrygent Centralnego Zespołu Artystycznego WP; 1974–1978 — dyrygent orkiestry symfonicznej Filharmonii Pomorskiej w Bydgoszczy; 1979–1980 — dyrektor naczelny i artystyczny, pierwszy dyrygent Państwowej Orkiestry Kameralnej w Toruniu; 1980–1986 — dyrektor naczelny i artystyczny, pierwszy dyrygent Państwowej Filharmonii w Zielonej Górze oraz Żagańskiej Kameralnej Sceny Operowej; 1985–1991 — dyrektor naczelny i artystyczny, pierwszy dyrygent Orkiestry Symfonicznej i Chóru PRiTv w Krakowie; 1987–1995 — Principal Permanent Conductor w Vienna Modern Masters CD Company, (Austria i USA); 1992–1994 – konsultant artystyczny i pierwszy dyrygent Państwowej Filharmonii im. S. Moniuszki w Koszalinie; 1995–2001- dyrektor naczelny i artystyczny oraz pierwszy dyrygent w Filharmonii Świętokrzyskiej oraz Kieleckiej Sceny Operowej; 2001–2006 dyrektor artystyczny i pierwszy dyrygent Chóru Kameralnego Muzyki Cerkiewnej przy Warszawskiej Operze Kameralnej; 2002 – dyrektor artystyczny i pierwszy dyrygent Orkiestry Festiwalowej im. I.J. Paderewskiego w Warszawie. Od 1995 – kierownik muzyczny i dyrygent szef Yeongnam Opera Company w Daegu Korea Południowa. Od 2005 – juror i stały dyrygent koncertów finałowych i laureatów na Międzynarodowym Konkursie na Instrumenty Dęte Blaszane i Perkusję w Jeju Korea Południowa.

Koncertuje od 1966 w kraju i za granicą dając ponad 7000 koncertów symfonicznych, oratoryjnych i operowych (m.in. w  takich krajach jak: Austria, Belgia, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Dania, Finlandia, Francja, Hiszpania, Holandia, Iran, Islandia, Jugosławia, Kanada, Korea Południowa, Kuba, Luksemburg, Malta, Niemcy, Norwegia, Polska, Rosja, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, USA, Watykan, Węgry, Wielka Brytania, Włochy) na uwagę zasługują: trzy koncerty oratoryjne dla Jego Świątobliwości Papieża Jana Pawła II, koncerty z okazji 5. i 10. rocznicy śmierci króla Belgii Boduina z udziałem królowej Belgii Fabioli, całoroczne koncerty festiwalowe w roku J.S. Bacha (2000), oraz premiery operowe na otwarcie New Opera House (2004) w Daegu (Korea Płd.) i gale operowe na otwarcie Culture and Art Center Keimuyng University (2008) w Daegu; od 1972 nagrania dla radia, telewizji i filmu, od 1977 nagrania dla wytwórni płytowych: Balcanton (Bułgaria), Cambria Records (USA), Cecilianum RecordsCentaur Records (USA), Connifer Records (Wielka Brytania), JIGU (Korea Płd.), Polish RecordsPolskie NagraniaVeritonVienna Modern Masters (Austria i USA).

Najważniejsze kompozycje: Divertimento na smyczki i perkusję, 1966; Oratorium Pater Kolbe, 1969; Kantata Wit Stwosz, 1970; Stabat Mater, 1990; Kantata na 15-lecie Pontyfikatu Jana Pawła II, 1991; Fantazja na skrzypce solo, 2002; Dwie Impresje arabskie na skrzypce solo, 2006; Kantata Santo subito, 2006; Kantata Nowennalia, 2006; Mały kaprys na skrzypce solo, 2006; Kaprys świętokrzyski na skrzypce solo, 2006; Dumka Babicka z wariacjami na skrzypce solo, 2006; Giovanile na orkiestrę symfoniczną, 2006; Liryki miłosne, 2007; Treny amerykańskie, 2007; Oratorium Totus tuus, 2008; Kantata Polak Papieżem, 2008; Kantata Łza, 2008; Lament i Toccata mazowiecka na skrzypce i fortepian lub orkiestrę, 2009; Missa Solemnis, 2010; Baśń muzyczna Pyza na polskich dróżkach, 2011; Fantazja AZ na skrzypce solo, 2012; Missa Solemnis Sti Joannis Paulus II, 2014; Tryptyk koreański na skrzypce, perkusję i orkiestrę dętą blaszaną, 2016; Poemat Walc Fale Dunaju i Tamizy na skrzypce, sopran i orkiestrę (do poematu A. Andrych), 2017; Lemento di St. Andrea Kim na skrzypce, perkusję i orkiestrę dętą, 2019; Hymn Bezpieczna młodość (wiersz K.C. Buszmana), 2019.

Najważniejsze opracowania: K. Kurpiński – Symfonia Bitwa pod Możajskiem, 1982; M. Kamieński – Opera Nędza uszczęśliwiona, 1983; M. Kamieński – Kantata na 100-lecie Odsieczy Wiedeńskiej, 1984; W. Żeleński – Kantata na 200-lecie Odsieczy Wiedeńskiej, 1986; K. Jezierski – Kantata Casimire terris mirae, 1986. Współorganizator 7 Międzynarodowych Konferencji Naukowych w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie 2008–2013. Współredaktor 3 monografii naukowych 2010–2012.

Odznaczony: Srebrnym Krzyżem Zasługi, 1985; Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, 1996; Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, 2004; odznaką Zasłużony Działacz Kultury PolskiejMedalem im. K. SzymanowskiegoMedalem im. K. Kurpińskiego; Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki II stopnia; nagrodami I stopnia JM Rektorów WSP w Zielonej Górze, Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie i Akademii Świętokrzyskiej im. J. Kochanowskiego w Kielcach; laureat kilkunastu nagród regionalnych i nagród środowisk twórczych — Nagroda dla Młodych Twórców, Zielona Góra, 1985; Grand Prix du disque Accademie Charles Cross – Paris, 1991; „Nike” Nagroda Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, 2001; Bene Meritum Nagroda Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych, 2006; Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Operowym w Daegu, 2010; Współnagroda za najlepszą produkcję operową roku w Korei Płd., 2010; Medal Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina, 2016; Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis, 2017; Medal uznania nr 108 Gubernatora Jeju (prowincji Korei Południowej), 2018;

Dyrygent i kompozytor, adiunkt i dyrektor zespołów dętych na Uniwersytecie Denison (USA). Posiada tytuł doktora sztuki muzycznej w dziedzinie dyrygentury orkiestrowej Uniwersytetu w Oklahomie oraz tytuł magistra muzyki w dziedzinie dyrygentury dętej Meadows School of the Arts (Southern Methodist University).

Dyrygował zespołami dętymi i orkiestrami w kraju i za granicą zostając wielokrotnie nagradzanym za swoje umiejętności. Zdobywca m.in. I nagrody podczas Warsaw Wind Ensemble Conducting Competition 2019. Jego dyrygentura została opisana przez Augustę Read Thomas jako „elegancka, odważna, pełna życia, inspirująca i skoncentrowana”.

Przed objęciem obecnego stanowiska adiunkta na Uniwersytecie Denison, Dr Westover prowadził zespoły dęte, orkiestry i spektakle operowe w Bethel College, University of Oklahoma oraz Meadows School of the Arts. Za swoje występy z zespołami szkolnymi i profesjonalnymi otrzymywał szerokie uznanie.

Dr Westover swoje prace badawcze dotyczące Vincenta Persichettiego oraz Beethovena prezentował na Hong Kong Baptist University oraz na konferencjach College Band Directors National Association i Internationale Gesellschaft zur Erforschung und Förderung der Blasmusik. Dyrygował orkiestrami w Stanach Zjednoczonych oraz w Chinach i w Polsce.

Od 2017 roku kilkukrotnie został laureatem Amerykańskiej Nagrody Dyrygenckiej za dyrygenturę symfoniczną, chóralną oraz dyrygenturę zespołów dętych.

Manataka Shibaoka pochodzi z prefektury Tokio w Japonii. Urodził się w 1969 roku w Osace. W latach 1987-1990 studiował w Senzoku Gakuen College of Music Faculty of Music w Tubie. Studiował dyrygenturę ponownie od 2012 roku i ukończył specjalny kurs dyrygentury Musashino Academia Musicae w 2014 roku. Od 2016 roku kontynuuje studia dyrygentury jako specjalny student Tokijskiej Wyższej Szkoły Muzycznej. Studiował na Kubie pod kierunkiem byłej Orkiestry Symfonicznej NHK Ikumitsu Tado i byłego Gürzenich-Orchester Köln Eiichi Inagawa. Studiował dyrygenturę u Yasufumi Tokito, profesora Junichi Hirokami i profesora Toshifumi Tashiro z Tokijskiej Wyższej Szkoły Muzycznej. Podczas studiów w Wyższej Szkole Muzycznej w Tokio, studiował również u Tatsuyi Shimono, dyrektora muzycznego Hiroshima Wind Orchestra. 

Laureat drugiego miejsca w Warsaw Wind Ensemble Conducting Competition 2019.

Przez wiele lat związany z Orkiestrą Reprezentacyjną Wojska Polskiego im. Gen. Józefa Wybickiego w Warszawie, początkowo jako muzyk instrumentalista, a następnie jej dyrygent. Jest absolwentem Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu na wydziale Dyrygentury Chóralnej oraz Akademii Muzycznej w Gdańsku w zakresie dyrygentury orkiestr dętych w klasie prof. Janusza Przybylskiego. Ukończył także studia podyplomowe w Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy (chórmistrzostwo) oraz podyplomowe studia Menedżerów Kultury w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. W 2014 roku obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w zakresie dyscypliny artystycznej – dyrygentura.

Od 6 sierpnia 2019 roku pełni funkcję kierownika Orkiestry Koncertowej Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. Od 2020 roku prowadzi klasę dyrygentury w ramach Podyplomowych Studiów Dyrygentury Orkiestr Dętych w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Absolwent Akademii Muzycznej im. I. J. Paderewskiego w Poznaniu w klasie trąbki prof. Romana Grynia w roku 2000 oraz Akademii Muzycznej im. S. Moniuszki w Gdańsku w klasie Dyrygentury prof. Henryka Gostomskiego w roku 2001. Z orkiestrami dętymi związany zawodowo od 1987 roku, początkowo jako elew (uczeń) Orkiestry Garnizonowej w Ostrowie Wielkopolskim (1987-1994), następnie muzyk-solista Orkiestry Wojskowej we Wrocławiu (1994-1995) oraz muzyk-koncertmistrz Orkiestry Reprezentacyjnej Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej w Poznaniu. W 2002 roku został Dowódcą-Kapelmistrzem Orkiestry Reprezentacyjnej Sił Powietrznych w Poznaniu, którą kieruje do chwili obecnej. Od 2008 roku prowadzi Młodzieżową Orkiestrę Dętą Gminy Tarnowo Podgórne, a od roku 2011 jest w tej samej miejscowości nauczycielem gry na trąbce w Samorządowej Szkole Muzycznej I stopnia.

Dowodzona przez niego Orkiestra Reprezentacyjna Sił Powietrznych konsekwentnie podnosi swój poziom artystyczny, wzbogaca repertuar odnosząc sukcesy na terenie Polski i poza jej granicami. Zespół ten koncertował w prawie wszystkich krajach Europy, występował także Rosji, Chinach oraz USA.

Od 2005 roku połączył pracę artystyczną z działalnością charytatywną, koncertując dla takich instytucji jak: Hospicjum Domowe, Hospicjum Palium, Fundacja Mam Marzenie, Fundacja Redemptoris Missio, Stowarzyszenie Na Tak. Juror wielu festiwali i konkursów orkiestr dętych. Wykładowca warsztatów dyrygenckich dla kapelmistrzów orkiestr dętych organizowanych przez Ministerstwo Kultury, Ministerstwo Obrony Narodowej oraz samorządowe ośrodki kultury.

Obecnie jest Kierownikiem Zakładu Dyrygentury Orkiestr Dętych w Instytucie Dyrygentury w poznańskiej Akademii Muzycznej.

W 2001 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Wokalno-Aktorskim Akademii Muzycznej w Bydgoszczy w klasie śpiewu prof. Macieja Witkiewicza. W 2008 roku został absolwentem Wydziału Dyrygentury, Kompozycji i Teorii Muzyki, Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie dyrygentury prof. dr. hab. Rafała Jacka Delekty. Ponadto, w 2017 roku ukończył studia Zarządzanie Kulturą w Wojsku Polskim na Wydziale Zarządzania i Dowodzenia, Akademii Sztuki Wojennej w Warszawie. W latach 2005 – 2007 pełnił obowiązki kapelmistrza w Orkiestrze Reprezentacyjnej Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy, następnie do 2010 roku w Orkiestrze Reprezentacyjnej Wojsk Lądowych w Warszawie. Od roku 2011 do 2015 był kapelmistrzem Orkiestry Wojskowej w Toruniu.

Obecnie jest kapelmistrzem Orkiestry Wojskowej w Bydgoszczy, a także wykładowcą na Wydziale Dyrygentury, Jazzu i Edukacji Muzycznej na Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

Dyrygent – absolwent Wojskowego Liceum Muzycznego im. Karola Kurpińskiego w Gdańsku oraz Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie dyrygentury orkiestr dętych. W roku 1998 ukończył studia podyplomowe w zakresie chórmistrzostwa w Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy, a w roku 2000 studia podyplomowe w zakresie emisji głosu w tej samej uczelni. Od roku 1987 związany z Orkiestrą Koncertową Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego, początkowo jako instrumentalista, a następnie jako dyrygent. W latach 2004 – 2008 pełnił funkcję Dowódcy – Kapelmistrza Orkiestry Reprezentacyjnej Wojska Polskiego im. gen. Józefa Wybickiego.

Jest autorem blisko stu transkrypcji i aranżacji muzycznych na orkiestrę dętą. Dokonał wielu nagrań płytowych jako instrumentalista i dyrygent. Wielokrotnie zapraszany do udziału w pracach jury festiwali i konkursów orkiestr dętych, jak również jako wykładowca warsztatów dla dyrygentów i tamburmajorów. Od kilkunastu lat jest członkiem zarządu (od 2015 – prezes) polskiego oddziału Towarzystwa Miłośników Muzyki Wojskowej. Od roku 2009 jest dyrygentem Młodzieżowej Orkiestry Dętej przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Kaskach, z którą wielokrotnie zdobywał najwyższe laury na festiwalach i konkursach dla amatorskich zespołów muzycznych.

Od 2020 roku prowadzi zajęcia instrumentacji na orkiestrę dętą oraz instrumentoznawstwa w ramach Podyplomowych Studiów Dyrygentury Orkiestr Dętych w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Urodził się w 1976 roku w Żerkowie (województwo Wielkopolskie). W 1996 roku ukończył Wojskowe Liceum Muzyczne w Gdańsku, następnie w 2002 roku został absolwentem Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie na kierunku: Edukacja artystyczna w zakresie sztuki muzycznej. W lipcu 2013 roku ukończył dyrygenturę na Akademii Muzycznej w Poznaniu (specjalizacja – dyrygentura orkiestr dętych).

W latach 1996-2002 sprawował funkcję tamburmajora Orkiestry Reprezentacyjnej Krakowskiego Okręgu Wojskowego, z którą występował na wielu festiwalach i koncertach w Polsce i Europie. W latach 2007-2011 był tamburmajorem Orkiestry Arcelor Mittal Poland. W sierpniu 2012 roku został odznaczony honorową odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” – przyznawaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP. Obecnie pracuje jako muzyk w Orkiestrze Wojskowej w Krakowie. Jarosław Ignaszak najwięcej energii poświęca dyrygenturze, której podporządkował rozwój swojej kariery muzycznej. Od wielu lat uczestniczy w warsztatach dla dyrygentów tamburmajorów orkiestr dętych jako instruktor sztuki władania buławą marszową. Prowadzi różne nie zawodowe zespoły dęte. W latach 1997-2008 dowodził orkiestrą dętą „Sygnał” z Radziszowa, która, pod jego batutą, zdobywała czołowe miejsca na małopolskich festiwalach orkiestr dętych. Od 2004 roku dyryguje prężnie rozwijającą się Orkiestrą Wieniawa z Raciborowic pod Krakowem. Koncertowali w wielu miastach Europy, a nawet na audiencji u Papieża Benedykta. Zdobyli m.in. pierwsze miejsce w XIII Małopolskim Festiwalu Orkiestr Dętych, w 2008 roku nagrał z orkiestrą płytę. Od 2009 prowadzi, również z powodzeniem, Orkiestrę Dętą „Kosynierzy” z Luborzycy.

Jarosław Ignaszak ukierunkowuje swoją karierę dyrygenta na pracę z młodzieżą. Mimo, że w wielu przypadkach pracuje z muzykami-amatorami, dzięki swojemu wielkiemu zaangażowaniu, wytrwałej pracy i odpowiedniemu podejściu, prowadzone zespoły i orkiestry szybko się rozwijają i osiągają sukcesy. Wypracował wyjątkowy styl pracy, który odznacza się dużą swobodą, bezpośredniością i poczuciem humoru. Dla swoich podopiecznych jest nie tylko dyrygentem i nauczycielem, kształtującym ich warsztat i wrażliwość muzyczną, ale jest również kolegą i przyjacielem z zespołu.

Dyrygent, kompozytor, instrumentalista, pedagog, popularyzator wiedzy o muzyce, wykładowca akademicki. Ukończył Wydział Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki (kierunek: dyrygentura symfoniczno-operowa) na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Licencjat obronił w klasie prof. Marka Pijarowskiego, studia magisterskie – w klasie prof. Szymona Kawalli. Swoje umiejętności doskonalił na międzynarodowych kursach dyrygenckich prowadzonych przez takich mistrzów batuty jak Douglas Bostock, Frank Cramer, Colin Metters czy Johannes Stert. W 2017 roku uzyskał na macierzystej uczelni tytuł doktora sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej dyrygentura.

Od 2011 roku jest prelegentem koncertów edukacyjnych w Filharmonii Narodowej w Warszawie, a od 2014 roku pracuje jako dyrygent-pedagog w Zespole Państwowych Szkół Muzycznych nr 1 w Warszawie. Od 2017 roku jest wykładowcą Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie prowadzi zajęcia na Wydziale Dyrygentury Symfoniczno-Operowej oraz jest organizatorem licznych konferencji naukowo-artystycznych. Od 2020 roku pełni funkcję kierownika Podyplomowych Studiów Dyrygentury Orkiestr Dętych w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.

Jako dyrygent współpracuje z Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus, Orkiestrą Symfoniczną Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, Filharmonią Świętokrzyską im. Oskara Kolberga w Kielcach, Filharmonią Kameralną im. Witolda Lutosławskiego w Łomży, Filharmonią Rybnicką im. Braci Szafranków, Elbląską Orkiestrą Kameralną, Radomską Orkiestrą Kameralną, Płocką Orkiestrą Symfoniczną, Teatrem Muzycznym Arte Creatura, Teatrem Muzycznym Proscenium oraz Teatrem Rozmaitości w Warszawie. Z prowadzonymi przez siebie młodzieżowymi orkiestrami, artysta występował w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Filharmonii Częstochowskiej, w siedzibie Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, a także na festiwalach muzycznych w Grecji, Niemczech, na Słowacji i na Węgrzech. Ważną częścią jego działalności dyrygenckiej są również prawykonania utworów muzyki współczesnej oraz popularyzowanie zapomnianych dzieł muzyki polskiej epoki klasycyzmu i romantyzmu (uwertury Królowa Jadwiga i Jan III Sobieski, I Koncert fortepianowy g-moll, II Koncert fortepianowy G-dur Wojciecha Sowińskiego, Adagio et Allegro Concertans Franciszka Mireckiego, Koncert fortepianowy h-moll Józefa Krogulskiego). Artysta jest jurorem międzynarodowych konkursów dyrygenckich i kompozytorskich.

Laureat następujących nagród i wyróżnień:

  • 2011 – finalista międzynarodowego konkursu improwizacji fortepianowej Transatlantyk Instant Composition Contest;
  • 2014 – finalista II edycji programu Scena Młodych Warszawskiej Opery Kameralnej, w ramach którego poprowadził prawykonania oper współczesnych kompozytorów: Wasserstimmen Dariusza Przybylskiego, Labirynt Orfeja Nikolet Burzyńskiej oraz Three Tall Tales of Doctor Monsieur Façade Ryana Latimera;
  • 2015 – finalista III edycji programu Scena Młodych Warszawskiej Opery Kameralnej, w ramach którego poprowadził prawykonanie opery współczesnej Sacred Emily Eunho Changa na podstawie tekstu Gertrudy Stein;
  • 2016 – dwie nominacje do Nagrody Fryderyka oraz nagroda Les Orphées d’Or, za udział w nagraniu płyty sopranistki Joanny Freszel Real Life Song, na którym artysta dyryguje prawykonaniami utworów Miłosza Bembinowa i Katarzyny Szwed;
  • 2017 – stypendysta funduszu dla młodych naukowców i uczestników studiów doktoranckich Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego;
  • 2018 – tytuł Człowiek Roku (w kategorii Kultura) w plebiscycie magazynu Echo Dnia;
  • 2020 – Stypendium Twórcze Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
  • 2021 – Stypendium Artystyczne m.st. Warszawy.
Źródła fotografii i opisów:
Fot.: sheet-music-music-piano-instrument by Pixabay, public domain / fragment oryginału
Janusz Przybylski: biografia: UMFC w Warszawie / fot.: Strona internetowa Janusza Przybylskiego
Szymon Kawalla: fot. i biografia: UMFC w Warszawie
Chris David Westover: fot. i biografia: Denison University
Manataka Shibaoka: fot. i biografia: materiały własne Manataka Schibaoka
Marcin Ślązak: biografia: UMFC Warszawa / fot.: Facebook Marcina Ślązaka
Paweł Joks: biografia: Akademia Muzyczna w Poznaniu / fot.: Orkiestra Reprezentacyjna Sił Powietrznych
Dominik Sierzputowski: biografia: Akademia Muzyczna w Bydgoszczy / fot.: PZChiO Bydgoszcz
Adam Czajkowski: fot. RZAWP / biografia: materiały organizatora
Jarosław Ignaszak: fot. i biografia: Orkiestra Wieniawa
Jarosław Praszczałek: fot.: Mateusz Żaboklicki / biografia: Jarosław Praszczałek